Paardje rijden dag 2 en 3

Na verrassend goed geslapen te hebben stonden we de tweede dag op voor een langere tocht. Op het programma staat 30 km paardrijden, langs Yoliin Davaa. De twee jongentjes moesten naar school dus we kregen een andere jongen mee die rond de 19 jaar was, Tajwee. Deze sprak ook geen Engels en zou heel de dag bij ons blijven. De gids reed een heel klein stukje mee met ons maar stapte daarna over in een auto die naar de kampeerplek reed om de tenten op te zetten. 's Middags lunchten we met Khusuur (eten), weer bij een riviertje waar je heerlijk aan het water kon zitten en genieten van de zon. We hadden echt geluk met het weer, want het was lekker warm en zonnig. Terwijl het een paar dagen geleden nog sneeuwde was het nu 25 graden! Het paardrijden was echt leuk. 30 km is vrij lang om te rijden maar de omgeving is zo mooi om te zien. We reden door grote stukken grasland, dan weer over rotsachtige bergen vanwaar je een prachtig uitzicht had over de omgeving. Soms tijdens het alleen galopperen, wilden de paardjes niet echt meer stoppen, totdat we Tajwee weer bij hadden gehaald en hielden we aan de zadels vast for dear life tot ze vanzelf weer stopten. (een van de tips van Bambi). Best eng maar ook wel een mooie ervaring. Het enige nadeel was dat er vandaag veel vliegjes waren, waar de paarden helemaal hor en dol van werden. Ze schudden continu met hun hoofd en bokten af en toe... ook tijdens het galopperen. Dus nu we dat overleefd hebben, hebben we het idee dat we wel ECHT kunnen paardrijden :). Uiteindelijk kwamen we aan bij de plek waar we zouden overnachten. Dit was bij een klein riviertje met wat bomen erom heen, tussen de bergen in. Die nacht zouden we daar met z'n vijven slapen. Eva en ik, de gids, de paardrijd jongen en degene die in de auto reed. Aangezien het lekker warm was besloten Eva en ik om even lekker te gaan zwemmen. Jeroen in z'n ondergoed en Eva in 1 van haar leggings+hemdje. Het water was uiteraard ijskoud want dit kwam net uit de bergen, maar het was wel lekker verfrissend. We hingen alle natte kleding over de scheerlijntjes van de tentjes.. maar kwamen erachter dat we schoon ondergoed in onze grote bagage hadden laten zitten en die lag in het Tiara gerkamp... Jaja Jeroen commando stijl op het paardje de volgende dag dat vond Eva wel grappig... Jeroen iets minder :P. Het water uit het riviertje was zo schoon dat we hier gewoon van konden drinken, wat we overigens niet ongekookt gedaan hebben ;). Dit water werd dus ook gebruikt voor de soep die gekookt werd en de thee die gedronken werd. Toen het donker werd besloten we om een kampvuur te gaan maken. We hadden nog worst dat eigenlijk voor morgen voor het ontbijt was maar het leek ons wel lekker om die alvast te roosteren boven het vuur. Degene die in de auto reed had twee blikken bier meegenomen, dus samen met de worsten en het kampvuur was dit een prima avond. Veel verhalen van de gids gehoord over haarzelf en Mongolië. Ook vertelde ze dat ze gids was geweest van Johny de Mol en Katja Schuurman voor het programma ; Waar is de Mol en liet ons filmpjes zien van Johny, best grappig. 's Nachts besloten Eva en ik om buiten te blijven slapen in onze slaapzakken. Er zijn in daar in de natuur zo veel sterren te zien. Ook nog een paar vallende sterren voorbij zien komen en de hele nacht gepraat, wat wil je nog meer. Omdat het 's nachts toch wel hard ging waaien besloten we maar in onze tent te gaan liggen, dus de laatste uren hebben we daar doorgebracht. De volgende dag was de wind gaan liggen en hebben we lekker ontbeten in de natuur. Tajwee en de chauffeur bleken de hele nacht buiten geslapen te hebben. De diehards. Eva was eerder wakker en vroeg zich af of de ‘was ' (Jeroens onderbroek) het op de scheerlijntje overleefd had, na de storm van die nacht. En jawel het lag gelukkig droog een eindje verder in het gras. Nu konden we gerust nog een klein stukje op de paarden rijden. Omdat we allebei nog best wel moe waren van de vorige dagen, heel wat blauwe plekken hadden en de paardjes steeds wilder leken te worden van de vliegjes, hebben we maar een klein stukje gereden en zijn we daarna met de auto verder naar het Ger kamp gereden. Hier konden we weer lekker douchen en was er weer een toilet want ja die heb je natuurlijk niet midden in een National Park. Daarna nog lekker de hele middag in het zonnetje gelegen in bikini en Jeroen in een korte broek. Hier konden we dus lekker even bijkomen van de excursie en de laatste nacht weer in de Ger slapen zodat we de volgende dag weer een beetje uitgerust naar de trein zouden kunnen gaan.

Paardje rijden dag 1

Om negen uur 's ochtends stond onze gids, Bambi, keurig op tijd voor het hostel om ons op te halen voor het paardrijden. We reden met haar mee naar het National Park om daar te gaan paardrijden. Terelj ziet er echt prachtig uit. Het is een groot National Park waar nomaden met kuddes geiten of paarden leven en nog op de traditionele wijze rondtrekken. Het gebied is bergachtig met grote stukken grasland waar af en toe een riviertje door heen stroomt met wat bomen erom heen. De temperatuur was met 20 graden perfect om te gaan paardrijden. We vertelden aan de gids dat we alleen nog niet zo heel veel ervaring hadden. Niet zo heel veel betekent hier: een uurtje voor Eva en nog niks voor mij. De gids keek ons even aan en zei misschien moeten we de eerste dag een training doen in plaats van meteen rond te gaan trekken. Dit leek ons ook een prima plan en om elf uur kwamen er twee Mongoolse jongetjes van 12 jaar, aan met onze paarden. We hadden kleine schattige Mongoolse paardjes verwacht maar dit was net iets anders. De paarden waren van normale grootte en net gevangen omdat ze de hele winter vrij mochten rondrennen in de vlaktes. Twee paarden dus die wel zin hadden om lekker een stukje te gaan rijden. Mam, maak je niet ongerust op het moment dat ik dit schrijf is de excursie al voorbij en we hebben alles dus overleefd :P. De Mongoolse jongetjes zouden ons die dag begeleiden. Van een training was niet echt sprake want ze spraken allebei geen Engels. Dus zijn we maar gewoon op dat paard gaan zitten en achter hen aan gaan rijden, terwijl zij onze paarden begeleiden met een touw. Het is even wennen om voor het eerst op een paard te zitten, want je schudt aardig heen en weer, maar wel een prachtige manier om door het natuurpark te rijden. De jongetjes ‘vertelden' ons dat het tijdens het draven makkelijker was om gewoon de hele tijd in het zadel te blijven staan. Dit was inderdaad zo, maar je moest er wel aardig je beenspieren voor gebruiken. Het rijden doen ze hier trouwens wel op een heel andere manier dan in Nerderland; zonder cap, laarzen enz en andere zadels, het continu staan in de zadels en dat je in je eerste lesje al over bergen gallopeerd is volgens ons ook vrij speciaal. Halverwege na ongeveer 10 km stopten we om bij een riviertje wat te gaan lunchen. Bambi was hier met een auto naar toe gereden dus aten we daar samen met die jongetjes een maaltijd, van lamsvlees met rijst en groentes . Na het middageten reden we weer verder over een heuvelachtig graslandschap. We reden met onze paarden gewoon achter de jongetjes aan, zonder begeleidend touw en het rijden ging eigenlijk best wel goed. Tijd dus om wat sneller te gaan : ) De jongetjes vonden dat ook wel leuk dus nadat het paard eerst alleen maar stapvoets reed lieten ze hem nu stukken draven en uiteindelijk ook nog even galopperen. Ja en dan stuiter je wel lekker op en neer op zo'n paard. Onderweg stopten we nog heel even om wat uit te rusten. Blijkbaar was het voor onze gidsjes ook wel vermoeiend want ze waren op de grond in slaap gevallen. Dit zag er best wel schattig uit maar na een tijdjes moesten we ze toch wel wakker maken omdat we weer verder moesten. Een beetje versuft keken ze ons aan toen we ze wakker maakten en wij vonden het best wel grappig om dit te zien. Zelfs de schurftige waakhond die ons vanaf het Tiara gerkamp had gevolgd viel erbij in slaap. Maar op de tocht kwamen we ook heel wat andere waakhonden van nomadenfamilies tegen en ‘onze' hond vond het nodig om elke hond te bijten en dat was best eng. De paarden leken zich gelukkig echter nergens druk om te maken. Uiteindelijk terug gereden naar het Tiara kamp waar we die nacht in een Ger zouden overnachten. We hadden met z'n tweeën een vierpersoons Ger dus dit was lekker ruim. Het bed in een Ger bestaat uit een houten plank met daarop een soort van laken en dekbed. Het koelt 's avonds erg hard af dus staken ze de houtkachel aan in de Ger en gingen eten. Tijdens het eten ontdekte Eva dat er iets in haar haar zat en er viel een beest uit... een enorme paardenteek! Gelukkig zat hij nog niet vast. Jeroen begon ook maar eens te voelen in z'n haar en vond ook een bobbeltje. Eva inspecteerde het en het bleek een zelfde teek te zijn.. maar deze zat wel vast. Gelukkig hadden we een tekentang (bedankt voor mamsen!) en verwijderde Eva de teek uit Jeroens nek. Vanaf nu checkten we dit regelmatig en vonden een dag later nog 2 teken, die niet vast bleken te zitten. Die nacht zijn we samen lekker in slaap gevallen, met z'n tweeen in een inimini bedje, nadat we de zon onder hebben zien gaan achter de bergen. Super romantisch :).

Op weg naar Eva

Tja.. daar sta je dan. Afgestudeerd en snel je tas pakken om de volgende dag naar het vliegveld te rijden om naar UB te vliegen. We vertrokken 's ochtends vroeg om op tijd op Schiphol aan te komen. Geen files onderweg dus dat ging prima. Aangekomen op het vliegveld eerst maar eens inchecken en mijn bagage afgeven. Ik vloog via Moskou naar UB dus moest in Rusland overstappen. Het meisje achter de balie moest voor de zekerheid toch maar even bellen of ik daarvoor geen Russisch visum nodig had. Dat bleek inderdaad niet zo te zijn dus mocht ik mijn bagage achterlaten en inchecken. Marjolein was ook nog eens vroeg opgestaan in Utrecht om me uit te komen zwaaien op het vliegveld, dus toen ik door de douane ging stonden papa, mama en Marjolein met zijn drieen te zwaaien. Vervolgens in het vliegtuig gestapt en naar Moskou gevlogen. In Moskou had ik drie uur de tijd op over te stappen en kwam ik Andy tegen. Andy kwam uit Engeland in ging naar UB voor zijn werk om energie centrales te vergelijken. Daarmee drie uur lang gepraat dus het wachten duurde niet heel erg lang. Daarna verder gevlogen naar UB waar ik zonder geslapen te hebben om half zeven in de ochtend aankwam. Snel mijn bagage opgehaald en door gelopen en daar stond Eva klaar met een lief bord met een hartje en mijn naam. We waren allebei erg blij om elkaar weer te zien. Vanaf nu gaat de reis dus samen verder. We namen een taxi die ons naar het centrum bracht. Onderweg kreeg ik de eerste indrukken van de stad. Een weg is hier een stuk asfalt zonder belijning waar je willekeuring mensen in mag halen alleen wel erg moet op passen voor de gaten die in het wegdek zitten. Ik zal nooit meer klagen over Belgische wegen, die zijn echt prima! De taxi zette ons aan de rand van de stad af zodat we nog een stuk konden lopen en Eva mij een deel van UB kon laten zien. 's Middags wat uitgerust in het hostel en 's avonds maar op tijd naar bed gegaan want de volgende dag zou onze eerste excursie gaan beginnen.. Paardje rijden in Tereilj

Ger 2+3 Eindelijk weer een toilet en douche!

Slapen in de 1e ger, was oke. De mensen die er woonden boden aan om zelf in 1 bed te gaan slapen en ik in het andere bed. Maar de mensjes waren al oud en ik kon hun aanbod niet aannemen. Dus sliep ik op de grond met Grandma. De Taxi-driver (overigens de schoonzoon van de bewoners) ging echter wel in het bed liggen en moesten de mensjes dus alsnog in 1 bed...
Er kroop snachts wel een beest over m'n lip, die me waarschijnlijk eheft gebeten toen ik hem weg sloeg, maar voor de rest sliep ik als een roos.

Het ontbijt de volgende ochtend bestond uit brod met chocolade pasta en kaas en nog wat over heerlijke Khusuur, waarna we vertrokken in slome pas.
De yak had z'n dag niet en bleef elke 10 min staan grazen.
Na de picknick in een heel mooi landschap van bergen en rotsen ging het al wat sneller.
Ik liep naast de kar, want tenslotte wilde ik een wandeltocht doen en niet een lui op een kar zit tocht :).
Ons doel was het gerkamp waar de Taxi-driver woonde met nog 3 andere families.
Ze hadden er motoren, paarden, koeien en uber kleine schaapjes en kindjes!! knuffel tijd!

Het buurmeisje ging heel schattig een paar liedjes voor ons zingen een gedichtje opzeggen.
Hier heb ik ook een flmpje van gemaakt, maar helaas kan ik geen filmpjes online zetten...
Grandma en ik+ nog een jongen zouden die avond in bedden in 1 ger slapen.
Maar eerst was het weer even tijd om te chillen op het picknickkleed en namen een klein schaapje mee, waarmee we een hele fotosessie hebben gedaan :D.

Grandma maakte het eten terwijl ik nog wat meer in mijn dagboek schreef, pasta met groentes.
Vroeg kropen we onder de wol. In de ger stond een houtkachel die aan stond, maar de kachelpijp lekte en de hele ger stond vol met rook. Ik zette de deur open om het te laten luchten, maar iedere keer als er iemand voorbij kwam deed diegene de deur weer dicht en kon ik weer uit bed. Om niet in de rook te stikken in m'n slaap bleef ik maar wakker...
Toen de brandstof in de kachel eindelijk op was, werd het enorm koud.
Ik bedacht me dat ik nog voetwarmpads bij me had (bedankt mama! :) ) dat hielp wat.

In de ochtend vertrokken we met een koe die de kar trok en een wilde yak achter de kar, die getrained moest worden om aan een tuig te lopen. Best een eng beest.
Vandaag bleef ik lekker op de kar zitten omdat ik nogal buikpijn had.

we werden opgehaald door de transfer en zo reden we naar Turtle Rock (rotsen in de vorm van een schildpad). Het was er erg toeristisch maar het uitzicht was geweldig, na wat geklauter.

Door naar het Aryapala klooster, kwamen we al lopend borden tegen met daarop teksten van Budha.
Grandma waarschuwde dat we nog een hangbruggetje over moesten, dat erg wankel was.
Je mocht er maar met 4 personen tegelijkertijd overheen.
Bij de tempel stond een oud mannetje dat ons alle kleine verborgen dingetjes van de tempel liet zien; kleine Budha's verstopt in de knoppen van de railling, muizen als handvatten op de tempeldeuren enz.

Het werd tijd om naar het Tiara gerkamp te vertrekken. Er stond een hotel met daarachter een hoop gers, tussen de bergen in .
Ik had een hele 4 persoonsger voor mij alleen!! Lekekr rustig!
Eindelijk na 4 dagen kon ik ook douchen en naar een normale toilet in het hotel.
Ik had ook sinds lange tijd weer een beetje honger en deed me te goed aan de salade en spaghetti.

Terelj Ger 1

Lekker ontbeten in het Ovootel hotel, waarna er weer een misverstand was, ik moest betalen. Ik zei dat ze dat maar met Tiara moesten regelen. Er liep ook een Mongools meisje genaamd Bobo rond op zoek naar iets, wat later bleek dat ze naar mij zocht. Mijn gids Bobo.
Ze was gister uit geweest op haar hoge hakken, wat veel meisjes doen hier, terwijl er bij geen goed wegdek is.. Dus niet zo gek dat ze was gevallen en haar enkel zwaar gekneusd had en mank liep. Iedereen noemde haar daardoor 'Grandma' :D.

Maargoed naar Terelj National Park gereden over 'asfalt', oftewel ontwijk de gaten en schijnbaar de dronken mannen die langs de weg liggen. Geen idee of hij nog wel leefde, er vlogen allemaal vliegjes boven z'n hoofd en wij reden door, so who knows.

In Terelj kwam een schattige krakkemikkigeYakwagen aangereden, waar we alle spullen opladen.
Bobo zei dat er veel ijs gesmolten was in de bergen en dat daardoor de rivieren erg diep en gevaarlijk waren geworden. De route werd dus iets aangepast.

Onderweg moeten we wel wat kleine riviertjes over, erg spannend allemaal!
Ook komen we overal lege vodka en bierflessen tegen, een duidelijk probleem hier alcohol.
We gingen picknicken bij een mooi riviertje tussen de bergen. Brood met pasta en jam met thee erbij en weer verder.

Opeens stopte de wagen en luisterde de 'Taxi-driver' aandachtig. We hadden een lekke band en we moesten lopen, behalve Bobo want die kon dat neit vanwege haar enkel.
We trokken verder naar de familie waar we zouden blijven overnachten.
Ze hadden er 2 kleine geitjes!!! super knuffelbaar.
Het kalfje dat er ook ws had een splinter in z'n hoef, die er uit meost. Maar dan moest hij eerst gevangen worden en er ontstond een grappig schouwspel. Drie man en een kalfje.
Grandma (Bobo) vertelde dat de man des huize een paar dagen geleden gebeten was door zijn eige hond, die nu nog maar een puppy was, maar nu al een probleem was. Ze zeiden dan ook iedere keer nadrukkelijk dat ik erbij uit de buurt moest blijven. Which I did.

De taxi-driver, Padre genaamd, ging zijn band plakken en grandma en ik gingen op een kleedje tussen de bomen liggen. De wind hore suizen tussen de bomen en verder niks.

Ik had nog niet verteld over het toilet... welll bekijk de foto maar... soms was dit er zelfs niet eens. Erg behelpen dus.

's Avonds zelf gemaakte Khusuur gegeten, planten met vlees in deeg. Dit scheen goed voor je buik te zijn en was erg lekker. Ook kregen we heet water met koeien melk .. en wat koeien haartjes, dit was minder smakelijk.

Na het eten moest er water gehaald worden, de man en vrouw deshuizen laadde de kar vol met jerrycans en andere vaten. Ik vroeg of ik mee mocht (via de gids) en dat kon.
Daar zat ik weer op de kar. De vrouw hield mijn hand vast zodat ze er niet af zou vallen, hele lieve mensjes.
Het water werd uit een nabij beekje gehaald en in de tonnen gegoten. Ik mocht niet helpen want ik was hun gast.
Op de terug weg sprong de vrouw van de wagen en ging een kudde yaks opjagen. De grote kudde liep achter de kar aan. Dit was echt zo'n geweldig gezicht met de zon die laa hing en de yaks, geiten en de 'hatsjoe' van de man die de yak probeerde aan te sporen. Een film tafereeltje om niet te vergeten.

Gechiegel.

Nog steeds wat buikpijn af en toe, dus 's ochtends rustig aan gedaan en veel coca cola gedronken.
Wat boodschapjes gedaaan voor Terelj en een taxi geregeld voor Jeroen.
Geld pinnen bleek nog een hele opgave, omdat de ATMs vaak leeg zijn maar toen dat ook gebeurt was heb ik de hele middag bij een 'fontijn' (zonder water) op een muurtje gezeten, in de zon.

2 Mongoolse meisjes van 18 kwamen een end van me vandaan op het randje zitten. Ze giechelden en schoven steeds dichterbij. Een van de twee liep op den duur weg van de ene, blijkabar omdat ze zich schaamde dat het andere meisje zo dicht naar mij toe schoof.
Na nog meer gechiegel, zei ze uiteindelijk 'Hi' en werd helemaal rood.
Ik vond het wel een grappig schouwspel en begon tegen haar te praten, totdat haar vriendin haar meetrok omdat ze zich zo erg schaamde voor haar vriendin.
Toen ik met de Belgen liep viel het mij op dat Lodi, een grote, oranje harige NLer vooral negatieve aandacht kreeg van de locals. Speciaal van de tiener jongetjes, heel vreemd.

We zijn die avond met de dorm-groep uit eten gegaan bij het Noodle House, waarna we in de dorm nog een bodempje vodkaatje dronken.

Ik merk wel dat het in je eentje wel moeilijk is om even alleen te zijn, omdat dit gelijk wordt opgevat als dat je anderen misschien niet mag en daarom niet 'erbij' wilt zitten. I
Denk dat het met z'n tweeen makkelijker is om wat tijd en plek voor jezelf te hebben, omdat andere mensen dat opvatten als 'ze willen even gezellig met z'n tweeen zijn'. Grappig is dat :)

Ulaanbaatar

Het couchsurf meisje

Mijn 2e dagje in UB begon al vroeg met de receptionistes die 5x mijn kamer binnenkwamen om te vragen waar Jeroen was en of die nog kwam.
Daarna en boek gevonde in de kamer en het gelezen tot het uit was :).
Ik ging om 12.00 uur naareen Monastery lopen, dat in de stad zelf ligt. Ik moest door krottenwijkjes lopen en kwam na veel hijgen en puffen door de luchtvervuiling, aan bij het klooster.
Een mooi klein rust plekje midden in een drukke stad.
Ik zat op een bankje met een oud vrouwtje naast me. Ze had een kimono aan en had maar 2 tanden. Terwijl ze vanalles tegen me prevelde, bewoog een van de tanden mee.

In de tempel wren monniken aan het zingen en muziek aan het maken, met gele mutsen op.
De tempel ernaast had een grote Budha en een hele hoop trommels die je kunt draaien erin. Ik werd tegen gehouden door een man, die me op een papiertje aan de deur wees.
Ik moest betalen en anderen schijnbaar niet... 2euro, whatever.
Er lopen ook heel wat verkopers rond, maar deze zijn totaal niet opdringerig. 1x nee is voldoende.

Ik werd best moe van de ijle lucht en besloot terug te lopen en even wat te slapen.
Daarna wat foto's online gezet en gechat. Wel weer even fijn om wat met het thuisfront te communiceren.
Ook chat ik met Ogie, een Mongools meisje dat ik via couchsurfing ken. We besluiten om gelijk wat af te spreken en wat te gaan eten.

In het hotel terug aangekomen te zijn, blijk ik 3 nieuwe kamergenootjes te hebben; Valeri, Lodi en Bram.
Allemaal NLs/Belgs. Er volgde een reeks van verhalen over en weer, totdat er op de deur geklopt werd. Ogie was wat eerder aangekomen en praatte wat mee, waarna we gingen eten ergens in UB.
Iets waar veel locals eten. Schapenvlees in deeg, met groentes, erg lekker.
Helaas moest ze darna alweer aan de studie en namen we een taxi terug naar het hotel.
Ze belooft me een geitenkop klaar te maken met haar meoder als ik kom logeren... ik ben benieuwd!