Om half 5 ging de wekker omdat onze trein om 7 uur zou vertrekken uit UB. Eerst moesten we nog van het National Park hier naar toe rijden dus dat was vroeg opstaan. In de trein bleken we met drie andere Nederlanders op een ticket te staan. Aangezien een cabine voor vier personen is moest een iemand in de cabine ernaast met twee Chinezen slapen. Gelukkig bood een van hen aan (na een beetje aandringen) om daar te slapen. De drie Nederlanders waren een vader met zijn zoon en schoonzoon en bleken ook alle drie uit Zeeland te komen. De schoonzoon studeerde ook nog eens in Delft dus dat was wel grappig. De Chinese conducteurs waren niet zo heel vriendelijk en konden ook geen Engels dus dat was af en toe lastig communiceren. We hadden wat raampjes aan het gangpad open gezet en die wilde hij dicht hebben. Daarna probeerde hij ons duidelijk te maken dat we het raam in onze coupe beter open kon doen. Hij verloor hierbij aardig zijn geduld en gebaarde wild dat we alles van het tafeltje moesten halen. Wij hadden geen idee waarom, maar deden dit. Waarna hij op het kleine tafeltje, dat aan een kant maar vast zat, sprong om zo met alle macht het raam open te krijgen...Wat overigens niet lukte. Bij de grensovergang tussen Mongolie en China hebben we in totaal vier uur stil gestaan. Een uur om alle visa en paspoorten te controleren en drie uur om het complete onderstel van de trein te wisselen, omdat het spoor in China een andere breedte heeft dan Mongolie. We hadden dit graag willen zien maar om een of andere reden werden we door onze conducteur de trein uit gestuurd terwijl we later zagen dat andere wel konden blijven zitten. Beetje jammer. Hierdoor kwamen we alleen toevallig wel weer een Mongoolse jongen tegen met wie we een tijd hebben gepraat en ook nog even een klein stukje hebben gelopen om te kijken of we bij de trein konden komen waar de wielen gewisseld werden. Dit lukte helaas niet maar we hebben wel gezellig zitten praten met hem en een stukje van de buitenwijken gezien, die vrij donker bleken. Daarna konden we rond middernacht de trein weer in en hebben hier geslapen terwijl we intussen door reden naar Beijing. De volgende dag kreeg iedereen onverwacht in de trein een ontbijt en een lunch aangeboden die best wel prima smaakte. De drie Nederlanders gingen er in Datong uit, dus het laatste stukje zaten we weer met zijn tweeën. Zij kregen de ticket (waarop wij allemaal stonden) aangereikt van de conducteur en wilde deze meenemen. Wij zouden dan zonder ticket naar Beijing moeten. Omdat Jeroen op de wc zat (jaja toch het eten :)) moest Eva maar even de Nederlanders ervan overtuigen dat wij toch maar even de ticket moesten hebben. Op het station werden we na een half uurtje opgehaald en naar de Hutong gebracht waar we de komende drie nachten zullen slapen. Vanuit de Hutong begeleidde ze ons naar een plek vanwaar je achter op een fiets rondgereden werd. De gids wist niet echt waar ze was, want dit was voor haar ook de eerste keer dat ze in dit gedeelte van Beijing was en wij wisten uberhaubt niet dat we deze rondrit gingen doen. Een leuke bonus dus :). Eva en ik zaten gezellig samen achter op een bankje en werden toen een stukje rondgereden. Daarna nog even naar de bank gegaan om geld te pinnen en ook kwamen we een Mc Donalds tegen. Tja.. die moet je natuurlijk ook in China even proberen. Dus voor E3,50 een kipburger, friet, cola en een soft ijsje gekocht. Jeroens soft ijsje dreef in cola... Jaja en niet per ongeluk nee je kon dit zo bestellen. Het kost wel even wat moeite want Engels is hier best lastig maar met gebaren en plaatjes aanwijzen kom je een heel eind, onder het genot van een olijk liedje. De maaltijd smaakte verder prima. Voor vanavond blijven we lekker even in de Hutong (met internet!)om een beetje bij te komen van de reis en voor het eerst in vijf nachten weer op een matras te slapen. Dat gaat zeker goed komen!

ps: We kunnen in China niet op facebook, censuur en alles. Dus daar kunnen we dus ook geen berichtjes lezen.